Zioła przy chorobach układu moczowego
Jeżeli w moczu stwierdzono obecność czerwonych krwinek, podaje się: ziele tasznika, rdestu ostro gorzkiego i rdestu ptasiego, skrzypu lub liście pokrzywy. W infekcji dróg moczowych korzystny jest kwaśny odczyn moczu, który nie sprzyja rozwojowi bakterii. Zakwaszenie moczu można osiągnąć pijąc niektóre soki roślinne, zwłaszcza sok żurawinowy lub inne napoje o wysokiej zawartości witaminy C.
Przewlekłe stany zapalne dróg moczowych u dzieci są bardziej podatne na leczenie preparatami ziołowymi niż stany ostre. W kuracji wykorzystuje się zioła, które zostały wymienione jako stosowane w leczeniu stanów strych, a ponadto: kłącza perzu, wiaty bławatka, ziele połonicznika, czasami owoce jałowca i owoce pietruszki. Owoce jałowca i pietruszki stosuje się dużą ostrożnością, ponieważ przedawkowanie lub podawanie ich przez dłuższy czas może wywołać uszkodzenie niektórych narządów, w tym nerek. Skutecznym działaniem moczopędnym odznaczają się kwiaty robinii akacjowej, tj. popularnej akacji, używane zwłaszcza w lecznictwie ludowym i homeopatycznym. Surowiec ten polecany jest nie tylko w zakażeniach bakteryjnych nerek i dróg moczowych, lecz także w uszkodzeniach nerek przy zatruciach (np. toksynami roślinnymi, środkami chemicznymi, w tym niektórymi lekami). Szczególne znaczenie w leczeniu stanów zapalnych układu moczowego mają surowce roślinne zawierające połączenia salicylowe w łatwo przyswajalnej formie. Należą do nich: kwiaty wiązówki, kora wierzbowa, pączki topoli, wykazujące działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe.