Zastosowanie brzozy brodawkowatej i omszonej
Liście brzozy zawierają flawonoidy, saponiny, garbniki, ślady olejku eterycznego, substancje żywicowe, witaminę C, składniki mineralne. Pączki brzozowe są bogatsze w olejek eteryczny, natomiast mniej w porównaniu z liśćmi zawierają flawonoidów. Liści brzozy używane są w niektórych schorzeniach dróg moczowych, w przewlekłym i ostrym zwapnieniu nerek, w obrzękach na tle niedomogi nerwowo-nerkowej i w zaburzeniach przemiany elektrolitów (zatrzymanie w organizmie jonów sodowych i chlorkowych), w zapaleniach miedniczek nerkowych, w kanicy nerkowej i pęcherzowej, a także jako środek wspomagający w chorobie reumatycznej i niektórych chorobach skórnych (łupież, trądzik, egzemy). Sok wyciśnięty ze zmiażdżonych, świeżych i młodych liści brzozy jest dobrym środkiem moczopędnym i bakteriobójczym, bogatym w witaminę C, a ponadto usuwa kwas moczowy z organizmu. Pozbawiony jest on właściwości drażniących, wykazuje przy tym działanie przeciwzapalne.
Sok brzozowy, otrzymywany przez nacięcie pnia drzewa (bzowina) jest natomiast doskonałym lekiem wzmacniającym, polecanym w rekonwalescencji i niektórych chorobach przewlekłych. Wywiera też korzystne działanie w kamicy nerkowej. Liście brzozy i otrzymywany z nich sok mają swoiste działanie odtruwające organizm (usuwają z moczem szkodliwe produkty przemiany materii), chronią wątrobę i nerki przez toksycznym działaniem niektórych leków syntetycznych. Ma to szczególnie znaczenie dla dzieci leczonych antybiotykami i chemioterapeutykami.