Zastosowanie borówki czarnej
W skład chemiczny owoców borówki czarnej wchodzą: garbniki oraz kompleks związków antocyjanowych, pektyny, cukry (glukoza, fruktoza, sacharoza), glikozyd – wakcyninia, kwasy organiczne (cytrynowy, jabłkowy), witaminy C, B1, PP, P, karoten, składniki mineralne (żelazo, fosfor wapń, miedź, cynk, magnez). Liście zawierają garbniki, flawonoidy, trójterpeny, , kwasy organiczne, witamina C, karoten, arbutyna, hydrochinon, antocyjany, neomyrtylina (pochodna kwasu galusowego) oraz glukokininy, obniżające zawartość cukru we krwi. Owoce mają działanie przeciwbiegunkowe, ściągające, przeciwbakteryjne, liście natomiast ściągające, przeciwbakteryjne oraz przeciwcukrzycowe. Czarne jagody są od dawna znanym i popularnym lekiem przeciwbiegunkowy, łączącym topowo ściągające działanie garbników z osłaniającymi oraz zapierającymi właściwościami pektyn i odtruwającą aktywnością antocyjanów.
Stosowane są przede wszystkim odwary suchych jagód lub sok przyrządzony ze świeżych jagód. Przetwory te stosuje się głównie w stanach nieżytowych żołądka i jelit, które objawiają się biegunką. Odwary wykazują również niezbyt silne działanie przeciwrobacze (owsiki i glizdy). Zewnętrznie można je wykorzystywać do płukania jamy ustnej i gardła w stanach nieżytowych, najlepiej w połączeniu z innymi surowcami roślinnymi, np. z rumiankiem lub szałwią. Należy dodać, że barwniki antocyjanowe mają właściwości uszczelniania naczyń kapilarnych, zwłaszcza gałki ocznej. To działanie czernicy zostało wykorzystane do produkcji specyfików stosowanych w leczeniu osłabienia wzroku wywołanego zaburzeniami mikrokrążenia w gałce ocznej, występującego m.in. w cukrzycy.