Uczep trójlistkowy czyli dwuząb
Ziele , wysokości do 90 centymetrów, rozpowszechnione w Europie , na północy Azji i w Australii. Występuje pospolicie na całym obszarze Polski. Rośnie w dużych skupiskach nad brzegami rzek, jezior i stawów, na mokrych łąkach, bagnach, często w rowach melioracyjnych, na glebie mulistej, wilgotnej.
Roślina wykształca prosto wzniesioną łodygę. Liście ułożone naprzeciwlegle są krótkoogonkowe, sieczne. Kwiaty drobne, rurkowe, żółte lub żółtobrunatne, zebrane są w płaskie, niewielkie koszyczki, które wyrastają pojedynczo na szczycie pędu i jego rozgałęzień. Owoc to spłaszczona niełupka, która ma haczykowate ości. Dlatego owoc łatwo przyczepia się do ubrania lub sierści zwierząt (stąd nazwa rośliny – uczep). W Polsce oprócz uczepu trójlistnego rośnie również uczep zwisły. Jest on znacznie mniejszy od omawianego poprzednio gatunku, o żółtych zwisających kwiatach, liściach pojedynczych, owocach z 4 ośćmi (dwuząb jest przeważnie dwuszydlasty). Uczep zwisły nie jest rośliną leczniczą. Surowcem stosowanym w leczeniu jest ziele uczepu trójdzielnego, zebrane w początkowym okresie kwitnienia rośliny (od lipca do września). Ścina się kwitnące wierzchołki (do 15 cm), bez grubszych łodyg, suszy w cienkich warstwach na powietrzu, w cieniu lub na strychu. Surowiec powinien mieć ciemnozieloną barwę, słaby zapach, lekko ściągający i nieco palący smak. Należy pamiętać, że nie wolno tego zioła zbierać z rowów melioracyjnych lub z rowów biegnących wzdłuż szos, a jest to częste miejsce występowania uczepu.