Szakłak pospolity czyli jeleni róg
Szakłak to ciernisty, gęsto ugałęziony krzew, pospolicie występujący w naszych lasach i zaroślach, dorastający do metrów wysokości. Liście ma naprzeciwległe, kształtu eliptycznego o brzegu drobno ząbkowanym.
Kwiaty małe, zielonkawe, zebrane są w pęczki. Owocem jest pestkowiec o 4 pestkach, wielkości grochu, soczysty, słodkawy, początkowo zielony, po dojrzeniu fioletowo czarny. Charakterystyczna cechą tej rośliny jest przekształcanie się szczytów pędów, pozbawionych pączka, w krótkie rozgałęzione, ostre ciernie (jeleni róg). Surowcem leczniczym są dojrzewające owoce szakłaku, zebrane we wrześniu lub w październiku, kiedy zmieniły już zabarwienie z zielonego na czarne, ale nie są jeszcze zbyt miękkie i soczyste (przejrzałe owoce zlepiają się podczas suszenia w bryły). Szakłak suszy się rozłożony w cienkich warstwach w temperaturze podwyższonej, nie przekraczającej 45 stopni Celsjusza. Sychy surowiec należy starannie chronić przed wilgocią, gdyż łatwo ulega zepsuciu. W żadnym wypadku nie można w lecznictwie stosować owoców porażonych Leśnią (mogą wywołać zatrucie). Oprócz owoców surowcem leczniczym o właściwościach przeczyszczających może być także kora szakłaku, rzadziej jednak wykorzystywana w praktyce pediatrycznej. Owoce wykazują dość łagodne działanie przeczyszczające, żółciopędne i moczopędne. Substancje działające stanowi zespół antrazwiązków , występują ponadto barwniki flawonoidowe, antocyjany, składniki mineralne, pektyny, cukry i inne.