Pietruszka zwyczajna
Ojczyzną pietruszki są kraje śródziemnomorskie (południe Europu i północ Afryki). Obecnie jest ona powszechnie uprawiana w licznych formach i odmianach jako ulubione warzywo przyprawowe. Jest to roślina dwuletnia, dorastająca niekiedy do osiemdziesięciu centymetrów. W lecznictwie stosuje się: korzenie, owoce (tak zwane nasiona) i liście pietruszki czyli popularną natkę. Owoce zawierają olejek eteryczny, związki flawonoidowe, olej tłusty, fitosterole. Korzenie: olejek eteryczny, śluz, cukry, związki poliacetylenowe, furanokumaryny, składniki mineralne (w tym znaczne ilości manganu), nieco witaminy C i prowitaminy A. Bogatsza w witaminy i związki mineralne jest nać pietruszki. Zawiera ona znaczne ilości witaminy A i C oraz żelazo, wapń, potas, fosfor, sporo manganu.
Zespół witamin i mikroelementów liści pietruszki stanowi o wysokiej wartości surowca, dlatego natka powinna być podawana dzieciom codziennie. Owoce i korzenie pietruszki działają moczopędnie, przeciwskurczowo, a także pobudzają wydzielanie soków trawiennych. Większe dawki owoców pietruszki, stosowane przez dłuższy czas, mogą wywoływać objawy uboczne. Dlatego podając dzieciom, należy zachować ostrożność. Bezpieczniejsze w użyciu są korzenie pietruszki. Owoce i korzenie podaje się zaburzeniach czynności nerek, połączonych ze zmniejszonym wydzielaniem moczu, w obrzękach na tle nerkowym, w przewlekłym zapaleniu dróg moczowych, pomocniczo – w kamicy nerkowej (moczanowej) i reumatyzmie.