Mięta pieprzowa
Mięta pieprzowa spotykana jest w wielu odmianach, różniących się między innymi ilością oraz jakością olejku eterycznego. Należy do roślin uprawianych, u nas dobrze zaaklimatyzowanych.
W stanie dzikim spotyka się często inne gatunki tego rodzaju, na przykład mięte nadwodną lub polną. Nie stanowią one jednak surowca leczniczego. Mięta pieprzowa jest wieloletnią rośliną zielną wysokości do 60 centymetrów, uprawianą w ogródkach przydomowych lub na plantacjach. Rozmnaża się wegetatywnie (rozłogi). Wykształca pędy czworograniaste, często czerwono fioletowej barwy, ulistnione naprzeciwlegle. Kwiaty drobne, barwy fioletoworóżowej. Surowcem leczniczym są liście, podłużne jajowate, długości do 5 cm, brzegiem fioletowe, ostro ząbkowane. Często unerwienie liści po spodniej stornie jest lekko fioletowe. Liście zbiera się z roślin, które jeszcze nie rozkwitły, suszy możliwie szubko w zaciemnionym miejscu. Mięta po wysuszeniu ma intensywny, charakterystyczny zapach i mentolowy orzeźwiający smak. Skład chemiczny mięty pieprzowej to: olejek eteryczny (główny składnik to mentol), garbniki, związki flawonoidowe, witamina C i karoten. Mięta to popularny środek używany zwłaszcza w dolegliwościach żołądkowych, objawiających się bólem brzucha, wzdęciami, nudnościami, przy nieżytach żołądka i jelit, w zmniejszonym łaknieniu, w złym trawieniu tłuszczów, w schorzeniach wątroby i dróg żółciowych.