Malina właściwa
Malina jest rośliną krzewiastą występującą w lasach i zagajnikach Europy i Azji. W Polsce rośnie dziko na całym obszarze, jest również uprawiana. Dorasta do wysokości cm. Surowcem leczniczym sa owoce maliny zarówno uprawianej, jak i dziko rosnącej. Zbiera się je w początkowym okresie dojrzewania, gdy są jeszcze twarde (lipiec – sierpień) i suszy, najlepiej w suszarniach an sitach, rozłożone jedną warstwą.
Dobrze wysuszone maliny powinny mieć różową lub czerwoną barwę i specyficzny, świeży zapach. Surowe owoce stanowią surowiec do produkcji soków i syropów, także używanych w lecznictwie, między innymi do barwienia leków dla dzieci. W skład chemiczny maliny wchodzą: kwasy, cukry, barwniki antocyjanowe, śluz, flawonoidy, garbniki, sitosterol, pektyny, pektyniany, prowitamina A, witaminy C, B2, PP, składniki mineralne, celuloza. Owoce maliny leśnej i uprawianej zasadniczo nie różnią się zawartością związków działających, jednakże owoce roślin dziko rosnących wykazują silniejszy, przyjemniejszy zapach i lepszy smak. Liście zawierają dużo witaminy C. Malina ma działanie napotne. Jest starym, ulubionym lekiem napotnym, podawanym w formie naparów z owoców suchych lub w postaci syropu czy soku sporządzanego ze świeżych owoców. Stosuje się ją w chorobach przebiegających z gorączką, najczęściej w przeziębieniach i grypie, jako środek napotny, obniżający ciepłotę ciała, niekiedy w połączeniu z kwiatem lipy lub bzu czarnego.