Majeranek ogrodowy
Majeranek ogrodowy to jednoroczna lub dwuletnia roślina, rosnąca do 40 cm wysokości, pochodząca z obszaru Morza Śródziemnego.
Pędy są rozgałęzione, listki łopatkowate, całobrzegie, kwiaty drobne, niepozorne, skupione na szczytach pędów. Roślina często uprawiana w Europie (także w Polsce), Ameryce Północnej i Azji jako aromatyczna przyprawa korzenna. W obrocie znajdują się dwie formy majeranku, tj.: majeranek liściasty („francuski”) o zabarwieniu jasnozielonym i majeranek pączkowy („niemiecki”) o zabarwieniu srebrnoszarym. Surowcem leczniczym jest ziele majeranku ogrodowego. Górne części rośliny zbierane są w okresie kwitnienia i suszone w cieniu, w cienkich warstwach. W skład chemiczny majeranku ogrodowego wchodzą: olejek eteryczny, garbniki, substancje gorzkie, flawonoidy, kwasy organiczne, składniki mineralne. Młode pędy zawierają witaminę C i karoten. Roślina ma słabe działanie przeciwbakteryjne, przeciwskurczowe i wiatropędne. Pobudza wydzielanie soków trawiennych, przywraca naturalną perystaltykę jelit, ułatwia przyswajanie składników pokarmowych, znosi nadmierną fermentację w jelitach. Roślina stosowana jest w zaburzeniach trawiennych: rzadko stosowana wewnętrznie sama, zwykle w mieszankach z innymi ziołami (z rumiankiem, kminkiem lub koprem włoskim), natomiast szeroko stosowana w praktyce kulinarnej. Zewnętrznie majeranek wykorzystywany jest jako środek przeciwbakteryjny i ściągający, głównie w stanach zapalnych błon śluzowych nosa.