Mącznica lekarska
Mącznica lekarska to roślina, która występuje rodzimie na półkuli północne, w Europie, Azji, Ameryce Północnej, Grenlandii. W Polsce spotykana prawie wyłącznie w północnych rejonach kraju (sporadycznie na południu – w Karpatach) ze względu na rzadkość występowania znajduje się pod częściową ochroną. Rośnie w sosnowych borach (zwykle na ich brzegach), w zaroślach i na wrzosowiskach, przeważnie na piaszczystym podłożu, glebach ubogich, zbielicowanych. Mącznica jest wiecznie zieloną krzewinką o gałązkach długości do 1 metra, rozesłanych, tworzących darnie. Liście osadzone skrętolegle, do 3 cm długie, wyrastają na krótkim ogonku. Są one kształtu łopatkowego lub odwrotnie jajowatego, na szczycie zaokrąglone, całobrzegie, lśniące, skórzaste.
Przypominają bardzo wyglądem liście popularnej borówki brusznicy, lecz odróżnia je gęsta siateczka nerwów, widoczna po spodniej stronie blaszek. Kwiaty mącznicy są drobne, bladoróżowe, pięciokrotne, w kształcie dzbanuszka, na szczycie tworzą niewielkie grona. Roślina kwitnie od maja do lipca. Owoc to czerwona, mączysta jagoda (stąd nazwa – mącznica), wyglądem przypominająca owoc brusznicy. W lecznictwie stosuje się liście mącznicy, które można zbierać ze stanu dzikiego tylko mając specjalne zezwolenie. Dobry surowiec powinien mieć barwę zieloną, smak gorzkawy, ściągający, nie wykazuje zapachu. Mącznica ma działanie dezynfekujące drogi moczowe, przeciwzapalne, ściągające, słabo moczopędne, lecz wyraźnie saluretyczne.