Choroby układu nerwowego u dzieci
Choroby układu nerwowego występują przeważnie u osób o chwiejnym układzie wegetatywnym oraz o wzmożonej pobudliwości nerwowej. Ceną tych zaburzeń są stany podniecenia psychicznego i ruchowego, utrudniona nauka, praca i odpoczynek, zakłócenia snu. U bardzo małych dzieci występują niekiedy drgawki (konwulsje) o różnym pochodzeniu. Powszechnie używana nazwa – drgawki dziecięce – jest potocznym niezbyt ścisłym określeniem zaburzeń kładu nerwowego różnego typu, jak: napady padaczkowe, drgawkowe, omdlenia drgawkowe, skurcz wskutek szlochania, a także drgawki gorączkowe, które mogą wystąpić przy bardzo wysokiej temperaturze. Objawy takie pojawiają się u dzieci do 3 roku życia i w większości przypadków (gdy nie są to przyczyny organiczne) ustępują w miarę dojrzewania dziecka.
Objawy takie mogą przejściowo powrócić w okresie pokwitania, ze względu na gwałtowne przemiany hormonalne, charakterystyczne dla tego okresu. Okres dojrzenia odznacza się ponadto dużą chwiejnością w sferze psychicznej, wzmożoną pobudliwością emocjonalną, skłonnością do depresji na przemian z nadmiernym pobudzeniem. Często występują wtedy bóle w okolicy serca, nagłe blednięcie lub zaczerwienienie twarzy, uczucie gorąca, zawroty głowy, bezsenność, a niekiedy nadmierna senność. Obserwuje się również objawy nerwicowe ze strony przewodu pokarmowego. Są to na ogół objawy przejściowe, które ustępują same po osiągnięciu przez dziecko pełnej dojrzałości psychicznej i fizycznej.