Biegunka czyli rozwolnienie
Biegunka (inaczej rozwolnienie) występuje w lekkiej i ostrej postaci.
Rzyczyny powstawania biegunek są różne: niewłaściwe odżywianie, czynniki mechaniczne, termiczne i psychiczne. Główną i najczęstszą jednak przyczyną jest zapalenie błony śluzowej jelit wywołane infekcjami. Stan, który uznaje się z biegunkę, istnieje wówczas, gdy niemowlę oddaje w ciągu 12 godzin wolnych, wodnistych stolców; dziecko starsze, w ciągu 24 godzin niekiedy tylko jeden (najczęściej więcej), lecz obfity, wolny i płynny stolec, zawierający śluz, krew lub ropę. W biegunkach występuje odruchowe pobudzenie perystaltyki jelit, ponadto przez zapalnie zmienioną błonę śluzową przenika duża ilość wysięku, co zwiększa płynność treści jelitowej. Następstwem tego stanu jest upośledzone wchłanianie pokarmów oraz odwodnienie ustroju i utrata składników mineralnych. W lekkich postaciach biegunek, oprócz wolnych stolców, nie obserwuje się objawów ogólnych lub s one bardzo nieznaczne. Biegunki ostre, w większości przypadków, w początkowym okresie nie różnią się od przebiegających łagodnie. Stopniowo jednak stolce stają się coraz częstsze, bardziej wodniste, zawierają coraz więcej śluzu, czasem z domieszką krwi. Niekiedy towarzyszą im wymioty, bóle brzucha, nierzadko wzdęcia. Znacznie wzrasta przy tym temperatura ciała, która w początkowym okresie schorzenia nie przekracza stanów podgorączkowych.