Babka piaskowa oraz babka płesznik
Zarówno babka piaskowa oraz babka płesznik są roślinami jednorocznymi, spotykanymi w Polsce, z tym że babka piaskowa występuje u nas pospolicie, natomiast babka płesznik jest aklimatyzowana. Obie rośliny dostarczają surowca leczniczego, którym są nasiona. Babka piaskowa rośnie w Polsce na stanowiskach piaszczystych, tj. na wydmach, brzegach sosnowych lasów, przy drogach. Dorasta do 60 cm wysokości, ma łodygi prosto wzniesione, rozgałęzione, ulistnione naprzeciwlegle wąskimi, lancetowatymi liśćmi, krótko owłosionymi. Niepozorne kwiaty, różowo brązowawe zebrane w wydłużone, niezbyt gęste kłosy, wyrastają na długich szypułkach z kątów górnych liści. Owocem jest torebka z pękającym wieczkiem i dwoma brązowymi nasionkami. Nasiona są drobne (mm) podłużnie eliptyczne, na końcach zaokrąglone, w części środkowej rozszerzone i wgłębione, co nadaje im kształt czółenkowaty.
Powierzchnia nasion jest gładka i lśniąca. Są one bezwonne, o mdłym smaku, dość twarde, zamoczone w wodzie łatwo pęcznieją pokrywając się warstwą śluzu. Zbiera się je ze stanu naturalnego od sierpnia do października, z uprawy na przełomie sierpnia i września. Babkę zbiera się, ścinając rośliny nie całkowicie dojrzałe, gdy pierwsze owoce zaczynają pękać, następnie suszy i się i młóci. Babka płesznik pochodzi z obszaru Morza Śródziemnego, wprowadzona do uprawy głownie na zachodzie i południu Europy, szczególnie popularna we Francji.